تاریخچهٔ ماساژ؛ از چین و ایران تا سوئد

شرق

• چین. قدیمی‌ترین نوشته‌ها دربارهٔ ماساژ در چین به حدود ۱۴۰۰ سال پیش از میلاد برمی‌گردد. ماساژ در کنار طب سوزنی و گیاه‌درمانی بخشی از طب سنتی چینی است.
• هند. در طب آیورودا ماساژ با روغن‌های ویژه جایگاه مهمی دارد.
• تایلند. ماساژ سنتی تایلندی ترکیبی از فشار روی نقاط، حرکات شبیه یوگا و سنت‌های هندی و چینی است.
• ایران. در طب سنتی ایرانی، «دلاک» در حمام‌ها خستگی عضلانی را با دست‌ورزی و مشت‌و‌مال از بین می‌برد. «غمز» هم گونه‌ای ماساژ درمانی بوده که طبیبان سنتی از آن استفاده می‌کردند. گفته‌اند درمان با روغن بخشی از برنامهٔ زیبایی همسران خشایارشاه هم بوده است.

غرب

در یونان باستان، بقراط، پدر پزشکی غربی، ماساژ را از مهارت‌های لازم پزشک می‌دانست. ماساژ مدرن غربی اما به پر هنریک لینگ سوئدی (حدود ۱۷۷۶ تا ۱۸۳۹) برمی‌گردد که بر اساس آناتومی و فیزیولوژی روشی ساخت. امروز «ماساژ سوئدی» پایهٔ بسیاری از سبک‌های دیگر مثل ماساژ ورزشی و بافت عمیق است.

دو سبک کلی

• سبک غربی بر عضلات، مفاصل، عروق و لنف کار می‌کند و حرکت دست به سمت مرکز بدن است.
• سبک شرقی بر خطوط انرژی کار می‌کند و حرکت از مرکز به سمت انتهای اندام‌هاست.

در هر دو سبک نوع‌های مختلفی مثل ماساژ سنگ داغ، روغنی، پا و صورت اجرا می‌شود.

برگرفته از منابع آموزشی ماساژ و بازنویسی‌شده برای چمتو.